فرزند پروری با ارتقاء سلامت احساسی و هیجان کودک
فرزندپروری فرایندی است، که نیاز به فراگیری دانش، مهارت، تمرین و بردباری و صرف وقت دارد و برای داشتن فرزندانی سالم، موفق و شاد، پدر و مادر باید مفهوم صبر و تحمل را در پرورش کودک بارها بیاموزند.
در تربیت فرزند باید توجه داشته باشیم که کودکان همچون میوه ای بر درخت خانواده می رویند؛ هرگونه آفتی که بر خانواده تاثیر بگذارد، فرزندان را نیز مبتلا می کند؛ در واقع می توان گفت که فرزندان نخستین تعامل و ارتباط خود را برای تامین نیازهای زیستی، عاطفی و روانی با پدر و مادر شروع و تجربه می کنند، که در شکل گیری موفقیت ها و ایجاد آرامش در کودکان نقش موثری دارد.
سلامت عاطفی یکی از نتایج مطلوب فرزند پروری موثر و موفق و به این معنی است که فرزندان ما چگونه احساس می کنند، فکر می کنند و با دنیای بیرون ارتباط برقرار می کنند.
اگر در کودکی با حالت هیجانی مثل غم و خشم درست برخورد نشود، این هیجانات تاثیر منفی بر سلامت جسمی و روانی کودک دارد.
ناپختگی عاطفی آثار نامطلوبی در برقراری ارتباط با دنیای بیرون و حتی اعضای خانواده ایجاد می کند؛ در واقع مطمئن ترین راه برای ارتقای سلامت احساسی و هیجانی کودک (همان پختگی عاطفی) این است که به او کمک شود تا خود را متصل به همه اعضای خانواده احساس کند.
فرزندان شاد و موفق، مهمترین و اصلی ترین خواسته والدین است، چرا که والدین می خواهند فرزندان رشد کنند، عشق بورزند، مورد محبت قرار گیرند، دیگران را دوست بدارند، آرزوهایشان را دنبال کنند، به موفقیت برسند و از سلامت جسمی و روانی و عاطفی برخوردار شوند.
باید توجه داشت که بخشی از خلق و خوی کودکان منشاء ارثی دارد، اما باید بدانیم که ژن ها سازگار و انعطاف پذیر هستند و می توانند بستگی به محیط فعال شوند و یا از فعالیت باز ایستند؛ تحقیقات به خوبی نشان می دهد بدون در نظر گرفتن طبیعت و ساختار ژن ها، فرزندان شاد حاصل کانون های گرم خانوادگی و خانواده های شاد و خوش بین هستند.


